ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ ΣΤΑ ΙΣΤΟΛΟΓΙΑ "ΝΟΙΚΙΑΣΜΕΝΟΙ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ" & "ΦΟΡΟΥΜ ΝΟΙΚΙΑΣΜΕΝΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ"

Για κάθε καταχώρηση στην οποία ο τίτλος δεν ακολουθείται από κείμενο, κάντε κλικ πάνω στον τίτλο για να μεταφερθείτε αυτόματα στην παραπομπή.

Σάββατο, 29 Δεκεμβρίου 2007

ΣΤΑΥΡΟΣ ΦΑΣΑΚΗΣ - Στον πυρήνα του δημόσιου τομέα, μπαίνουν πλέον οι ιδιώτες και η μερική απασχόληση. (13/10/2002)

Κάντε κλικ πάνω στον τίτλο για να δείτε την παραπομπή. Δείτε επίσης το ίδιο http://politikokafeneio.com/sindikalismos/pirina2510.htm

Φασάκης Σταύρος ΔΣ ΠΕΤ-ΟΤΕ - Το παιχνίδι κυβέρνησης-εργοδοτών με τη μερική απασχόληση, απειλή για τους εργαζόμενους. 29-9-2002

ΔΣ ΠΑΣΥΠΕΤ - Ανακοίνωση 27-2-2007

Διόρθωση σε άρθρο της Ελευθεροτυπίας (από noikiasmenoi-ergazomenoi.blogspot.com)

[Το παρακάτω κείμενο στείλαμε στη δημοσιογράφο Βασιλική Σιούτη της εφημερίδας "Ελευθεροτυπία" για το άρθρο της "Νόμος είναι το δίκιο του εργάτη blogspot.com" (δείτε: http://www.enet.gr/online/online_text/c=110,id=19284720)]
Από: Νοικιασμένοι Εργαζόμενοι noikiasmenoi.ergazomenoi@gmail.com
Προς: siouti@enet.gr
Ημερομηνία: 29 Δεκ 2007 5:18 μμ

Θέμα: Κείμενο Διόρθωσης από noikiasmenoi-ergazomenoi.blogspot.com

Προς την κυρία Βασιλική Σιούτη

Στις 23-12-2007 στην εφημερίδα Ελευθεροτυπία δημοσιεύσατε ένα άρθρο με τίτλο "Νόμος είναι το δίκιο του εργάτη
blogspot.com". Στο άρθρο σας αυτό αναφέρετε μεταξύ άλλων τα εξής:

"Ενα από τα μπλογκ που εμφανίστηκαν αμέσως μετά την απεργία για το ασφαλιστικό είναι το «Νοικιασμένοι Εργαζόμενοι» ( noikiasmenoi-ergazomenoi.blogspot.com), που έστησαν τα μέλη του «Πανελλήνιου Συλλόγου Υπαλλήλων με Παραχώρηση Εργασίας σε Τρίτους». Από τα πρώτα που μαθαίνει κανείς εκεί είναι ότι πολλά μέλη τους έχουν ξεκινήσει δικαστικό αγώνα κατά της Εθνικής Τράπεζας, η οποία τους απασχολεί «εδώ και αρκετά χρόνια ως νοικιασμένους». Ζητούν να αναγνωριστούν ως κανονικοί υπάλληλοί της και να προσληφθούν."

Θα θέλαμε να σας ενημερώσουμε ότι το blog μας δεν έχει στηθεί από τα μέλη του Πανελληνίου Συλλόγου Υπαλλήλων με Παραχώρηση Εργασίας σε Τρίτους (ΠΑΣΥΠΕΤ), αλλά από μια ομάδα νοικιασμένων εργαζομένων. Όσες θέσεις του ΔΣ του Συλλόγου έχουμε δημοσιεύσει στο blog μας, τις σημειώνουμε με την ετικέτα "ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΕΙΣ ΠΑΣΥΠΕΤ". Κείμενα που υπάρχουν με την ετικέτα "ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΕΙΣ ΜΑΣ" εκφράζουν απόψεις της ομάδας μας. Επειδή δε θα θέλαμε να φανεί ότι τα όσα γράφουμε εξ ονόματός μας αποτελούν θέσεις του ΠΑΣΥΠΕΤ ζητάμε από εσάς να δημοσιευτεί η παρούσα διόρθωση. Για οποιαδήποτε επικοινωνία μαζί μας μπορείτε να στείλετε email στο noikiasmenoi.ergazomenoi@gmail.com.

Ευχαριστούμε εκ των προτέρων

Η ομάδα διαχείρισης του blog http://noikiasmenoi-ergazomenoi.blogspot.com.
(Για να δείτε την απάντηση που λάβαμε κάντε κλικ στα ΣΧΟΛΙΑ στο τέλος του κειμένου)

Ελευθεροτυπία 23-12-2007 Νόμος είναι το δίκιο του εργάτη blogspot.com

Πέμπτη, 20 Δεκεμβρίου 2007

Ιδρυτική Διακήρυξη Αγωνιστικής Πρωτοβουλίας Εργαζομένων ΑΤΕ

Αγωνιστική Πρωτοβουλία Εργαζομένων ΑΤΕ
Ιδρυτική Διακήρυξη

Συναδέλφισσες, συνάδελφοι


Βρισκόμαστε σήμερα σε σημείο καμπής για τα δικαιώματά μας και τους όρους εργασίας μας.
Τα bonus και η σύνδεση αξιολόγησης - στόχων είναι ίσως τα πιο σοβαρά βήματα στον δρόμο που στο τέρμα του έχει την κατάργηση του ωραρίου, καθώς και τη δουλειά μέχρις εξαντλήσεως, προκειμένου να επιτευχθούν οι στόχοι. Μια ματιά σε άλλες τράπεζες και ειδικά σε αυτές που είναι – για τους τραπεζίτες – πρότυπα "ανταγωνιστικότητας", μας αποκαλύπτει το μέλλον που μας ετοιμάζουν: υπάλληλοι με μηδενικές αυξήσεις για χρόνια, ανελέητο κυνήγι των bonus - αφού αυτός είναι ο μόνος τρόπος για αύξηση του μισθού - άπιαστοι στόχοι, δυσμενείς μεταθέσεις και απολύσεις. Η αύξηση των κερδών περνάει μέσα από την εκμηδένιση των δικαιωμάτων μας...
Οι αλλαγές που προωθούνται στην Α.Τ.Ε. αποσκοπούν στην ολοκληρωτική εκχώρησή της στο ιδιωτικό κεφάλαιο, στα πλαίσια της παγκοσμιοποίησης (βλέπε τις απανωτές μετοχοποιήσεις).
Επιπλέον, η επιδίωξη της Α.Τ.Ε. για μεγιστοποίηση των εσόδων συνεπάγεται τη μετατροπή των εργαζομένων σε πωλητές. Ο ρόλος μας θα είναι να πείθουμε τους πελάτες με μισές αλήθειες και να πουλάμε τα προϊόντα του ομίλου, ακόμα και όταν αυτό αποβαίνει σε βάρος των δανειοληπτών, οι οποίοι συχνά υπερχρεώνονται παρασυρόμενοι από το μάρκετινγκ των τραπεζών (ήδη περίπου 1 στους 8 αδυνατεί να αποπληρώσει τις δανειακές του υποχρεώσεις, ποσοστό που αναμένεται να αυξηθεί το επόμενο διάστημα).
Παράλληλα, επιδιώκεται και η ελαχιστοποίηση του κόστους, σημαντικότερο μέρος του οποίου είναι οι μισθοί και οι ασφαλιστικές εισφορές. Γι΄ αυτό γίνεται προσπάθεια να αντικατασταθεί ο σταθερός μισθός από bonus (δηλαδή αμοιβή με το κομμάτι), να γίνουν πιο ευέλικτες οι εργασιακές σχέσεις (π.χ. επινοικιαζόμενοι υπάλληλοι) και ευκολότερες οι απολύσεις.
Έτσι, οι υπάλληλοι θα πρέπει να μάθουμε να ζούμε με το άγχος και την ανασφάλεια προσπαθώντας να πιάσουμε τους ατομικούς στόχους,, πράγμα που τελικά σημαίνει ότι ο καθένας θα προσπαθεί να αυξήσει τις πωλήσεις σε βάρος των άλλων υπαλλήλων, συναδέλφων & παράλληλα ανταγωνιστών.
Όλα αυτά δεν είναι σενάρια επιστημονικής φαντασίας, αλλά βέβαιη κατάληξη με βάση τη δυναμική των εξελίξεων στο όχι μακρινό μέλλον. Δεν αποτελούν στόχο μόνο της σημερινής διοίκησης, ούτε οφείλονται μόνο στον αυταρχισμό ή στην ιδιοσυγκρασία του διοικητή. Η βαθύτερη αιτία των εξελίξεων (ιδιωτικοποιήσεις δημοσίων επιχειρήσεων, συμπίεση μισθών αλλά και του μη μισθολογικού κόστους, απελευθέρωση αγορών) είναι η έμφυτη τάση του καπιταλισμού για μεγιστοποίηση της κερδοφορίας του κεφαλαίου, που αποτελεί το «ευαγγέλιο» της κυρίαρχης σήμερα πολιτικής, του νεοφιλελευθερισμού (ή νεοσυντηρητισμού καλύτερα). Για να περιοριστεί και τελικά να ανατραπεί αυτή η εξέλιξη, απαιτείται η ενιαιομετωπική αγωνιστική δράση των εργαζομένων.
Απέναντι σε αυτήν την κατάσταση, οι συνδικαλιστές (στην πλειοψηφία τους), αποδέχονται την λογική των διοικήσεων, «βάζουν πλάτη» για να γίνει πιο ανταγωνιστική η «τράπεζά τους». «Είναι σκληρός ο ανταγωνισμός και πρέπει πρώτα να επιβιώσουμε και μετά να διεκδικήσουμε», είναι το επιχείρημά πολλών. Αποτέλεσμα αυτής της λογικής είναι η συνεχής απώλεια δικαιωμάτων, με αντάλλαγμα κάποια ψίχουλα από τα – τεράστια έτσι κι αλλιώς – κέρδη των τραπεζικών ομίλων.
Όλα αυτά διαδραματίζονται σε μια εποχή συνολικής επίθεσης σε βάρος των εργαζόμενων και της κοινωνίας.
Ιδιαίτερα στην Ελλάδα, τα τελευταία 3 χρόνια συνέπεσαν με την επιθετική κυβερνητική πολιτική της ΝΔ, άξιου συνεχιστή της πολιτικής του ΠΑΣΟΚ, η οποία συναποφασίζεται και εφαρμόζεται μέσα απ’ τις αντεργατικές επιλογές της Ε.Ε. Οι εργασιακές σχέσεις υπέστησαν βάρβαρη επίθεση με σκοπό την πλήρη αποδιάρθρωσή τους (ελαστικοποίηση του 8ωρου, υπερωρίες με διευθυντικό δικαίωμα, κατάργηση συλλογικών διαπραγματεύσεων στις ΔΕΚΟ, εθελούσιες απολύσεις σε ΟΤΕ & Εθνική κλπ). Την ίδια εργοδοτική επίθεση βιώσαμε και οι εργαζόμενοι των τραπεζών με έντονο τρόπο τα τελευταία χρόνια, με τη διάλυση του ασφαλιστικού μας, με τη γενική χειροτέρευση των όρων εργασίας, αλλά και με την τελευταία κλαδική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας (ΣΣΕ), με την οποία αρχίζει το ξήλωμα του σταθερού ωραρίου. Κανένα εργοδοτικό σχέδιο δεν κατορθώθηκε να αποκρουστεί επιτυχώς από την πλευρά του συνδικαλιστικού μας κινήματος, γεγονός για το οποίο πρέπει όλοι να προβληματιστούμε πολύ σοβαρά.
Η ακραία επιθετικότητα του κεφαλαίου στην εποχή των τεράστιων δυνατοτήτων επιτάσσει τη ριζική ανασυγκρότηση και οργάνωση για τις δυνάμεις της εργασίας, για τη δική μας αντεπίθεση. Ο αντίπαλος φαντάζει ανίκητος (κόμματα εξουσίας, Ε.Ε., Μ.Μ.Ε τάσσονται σαφώς με το μέρος του κεφαλαίου). Ωστόσο, υπάρχουν διάσπαρτοι αλλά δυναμικοί εργατικοί και πολιτικοί αγώνες, τόσο στην Ελλάδα (η απεργία των δασκάλων & των ναυτεργατών, το μεγαλειώδες αγωνιστικό κίνημα των φοιτητών και πανεπιστημιακών κ.α.), όσο και παγκόσμια (το όχι των λαών της Ευρώπης στο ευρωσύνταγμα, οι νικηφόροι αγώνες της νεολαίας της Γαλλίας, ακόμα και η αντοχή της ένοπλης αντίστασης σε Παλαιστίνη, Λίβανο, Ιράκ κ.ο.κ.).
Τα παραπάνω αποδεικνύουν ότι υπάρχουν δυνατότητες για εργατικές νίκες και ανάσχεση των νεοφιλελεύθερων πολιτικών. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί ο μεγαλειώδης αγώνας του εκπαιδευτικού κινήματος. Ένας αγώνας που ήδη ανάγκασε σε αναδίπλωση και τους δύο πόλους της δίδυμης συναίνεσης (ΝΔ – ΠΑΣΟΚ), καθυστέρησε σημαντικά την αναθεώρηση του άρθρου 16 και την πλήρη παράδοση της εκπαίδευσης στο ιδιωτικό κεφάλαιο, αλλά και ακύρωσε τον κυβερνητικό σχεδιασμό για άνοιγμα του ασφαλιστικού πριν από τις εκλογές. Όλα αυτά μας γεμίζουν αισιοδοξία και ελπίδες για το μέλλον ! Στη ζωή δεν υπάρχουν μονόδρομοι !
Εντούτοις, ο προσανατολισμός και η στάση των συνδικαλιστικών δυνάμεων, που ελέγχουν την ΟΤΟΕ και το ΣΕΑΤΕ όλο αυτό το διάστημα, χαρακτηρίζεται από :
  • συνεχείς υποχωρήσεις σε όλα τα ζητήματα (μισθολογικό, ωράριο, ασφαλιστικό).
  • εθιμοτυπικές 24ωρες απεργίες ως επίδειξη «αγωνιστικότητας».Όταν τα πράγματα είναι πολύ σοβαρά και η αγανάκτηση συσσωρευμένη (ασφαλιστικό), αναγκάζονται να προτείνουν μεγάλες μάχες, χωρίς να λαμβάνουν συγχρόνως τα απαραίτητα μέτρα για τη νικηφόρα έκβασή τους. Ακόμα και μέσα στις απεργίες δεν αλλάζουν τον πολιτικό τους προσανατολισμό, ο οποίος σε μεγάλο βαθμό ευθύνεται για το ότι τα πράγματα έφθασαν ως εδώ.
  • εγκλωβισμό στην αποδοχή της ανάγκης κερδοφορίας και –ακόμα χειρότερα- ανταγωνιστικότητας των τραπεζών. Οι τραπεζίτες δεν αντιμετωπίζονται σαν σύγχρονοι στυγνοί τοκογλύφοι, αλλά σαν συνέταιροι.
  • διαμόρφωση πελατειακών σχέσεων με τη βάση των εργαζομένων. Πλήρης απόσπαση της συνδικαλιστικής ηγεσίας από την εργατική βάση και τα πραγματικά της προβλήματα. Σε κάποιο βαθμό, μπορούμε να μιλάμε για συνδικαλισμό που ελέγχεται από μεγαλοστελέχη της τράπεζας !

Η κατάσταση δείχνει ότι οι κυρίαρχες δυνάμεις στο συνδικαλιστικό κίνημα ρέπουν διαρκώς προς τον εργοδοτικό συνδικαλισμό.

Από την άλλη μεριά, οι παρατάξεις που δεν συμφωνούν με τις επιλογές των κυρίαρχων παρατάξεων δεν αξιοποιούν την δύναμη τους για να κινητοποιηθούν οι εργαζόμενοι και να υπερβεί ο σύλλογος την κατάσταση αδυναμίας του, δε δείχνουν ότι μπορούν να οδηγήσουν με την πολιτική τους το συνδικαλιστικό κίνημα σε έξοδο από την κρίση του, δε φαίνεται ότι μπορούν να ανατρέψουν την κατάσταση γραφειοκρατίας, στενού κομματισμού & έλλειψης εργατικής δημοκρατίας, στην οποία έχει περιέλθει το κίνημα.

Η «Συσπείρωση» (κυρίως μέσα από την ιστοσελίδα της) ενημερώνει άμεσα και έγκυρα τους συναδέλφους για τα θέματα προσωπικού (μεταθέσεις, προαγωγές, αναγνώριση πτυχίων κ.α.) και για τα δημοσιεύματα του ημερήσιου και εβδομαδιαίου τύπου (εργασιακά, ασφαλιστικό κ.α.) υποκαθιστώντας επάξια το σύλλογο. Παραμένει όμως εγκλωβισμένη στο «εφικτό και ρεαλιστικό» (επιχειρησιακό επίδομα 5%, κατανομή bonus με αντικειμενικότερα κριτήρια κ.α.) και δε φαίνεται να πιστεύει στη δύναμη των εργαζομένων. Επιπλέον στην ΟΤΟΕ συμμετέχει στο «Αυτόνομο Δίκτυο» και συμφωνεί με τη λογική «να σώσουμε οτιδήποτε σώζεται» και «να πετύχουμε μικροβελτιώσεις».

Η ΕΣΑΚ καταγγέλλει διαρκώς όλες τις παρατάξεις (τις περισσότερες φορές δίκαια), δεν προτάσσει όμως την ενιαιομετωπική δράση των εργαζομένων στη βάση των κοινών συμφερόντων, των αναγκών και των προβλημάτων, αλλά στη βάση της συμμετοχής στο ΠΑΜΕ. Η επιλογή αυτή οδηγεί στη μη συμμετοχή σε διαδικασίες βάσης που δεν τις ελέγχει (κοινές περιφρουρήσεις σε απεργίες, συμμετοχή σε επιτροπές αγώνα κ.α.) και τελικά στη μη προώθηση στην πράξη της ενωτικής δράσης των εργαζομένων.

Η λογική αυτή έχει δείξει τα όριά της. Πρέπει να πάμε αλλιώς.

Δεν έχουμε κανένα κοινό συμφέρον με τη διοίκηση της «τράπεζάς μας», αντίθετα έχουμε κοινά συμφέροντα με τους συναδέλφους μας των άλλων τραπεζών και τους υπόλοιπους εργαζόμενους. Ο ανταγωνισμός αφορά τους μεγαλομετόχους και τους τραπεζίτες, όχι τους εργαζόμενους. Σύμφωνα με την κυρίαρχη λογική «αν δεν δουλέψουμε με τους όρους που δουλεύουν στις άλλες τράπεζες, η «δική μας» τράπεζα δεν θα μπορέσει να βελτιώσει τη θέση της και να επιβιώσει». Απαντάμε ότι για να μπορέσουμε εμείς σήμερα να διατηρήσουμε και να διευρύνουμε τα δικαιώματά μας, δεν πρέπει να υποχωρήσουμε στις αξιώσεις της διοίκησης, αλλά μαζί με τους συναδέλφους μας των άλλων τραπεζών να σηκώσουμε κεφάλι.

H διατήρηση των κεκτημένων και η απόσπαση νέων κατακτήσεων απαιτεί συνολικά άλλη λογική.

Γι αυτό :

  • Θέλουμε να διαμορφώσουμε τους όρους για να αναπτυχθούν και στο χώρο μας πραγματικά διεκδικητικοί αγώνες, με συνέχεια, συνέπεια και αποφασιστικότητα, ώστε να αποβούν νικηφόροι, αντίθετα με τις εθιμοτυπικές απεργίες με προδιαγεγραμμένη εξέλιξη.
  • Δε διεκδικούμε ρόλο ισότιμου εταίρου με την εργοδοσία, σε σεμινάρια και μελέτες για «το μέλλον της τράπεζας», τη «βιωσιμότητα της», τον «υγιή ανταγωνισμό» και την «εθνική ανάπτυξη», γιατί εμείς βάζουμε την εργασία, αλλά άλλοι μοιράζονται τα κέρδη. Επιδιώκουμε την αύξηση του μεριδίου της εργασίας στον πλούτο που παράγει και ένα επίπεδο ζωής για τους εργαζομένους που να ανταποκρίνεται στις σύγχρονες ανάγκες.
  • Επιδιώκουμε να συνδιαμορφώσουμε, σε αλληλεπίδραση με όλους τους εργαζόμενους στην τράπεζα, μια διαφορετική αντίληψη από την κυρίαρχη που υλοποιούν οι παρατάξεις στο χώρο μας. Μια αντίληψη που θα διαμορφώσει ένα ρεύμα «από τους εργαζόμενους για τους εργαζόμενους», το οποίο θα επιδιώξει αναζωογόνηση και την πλατύτερη δυνατή, άμεσα δημοκρατική λειτουργία του σωματείου. Δε χρειάζεται η παντοδυναμία των εκπροσώπων - διαμεσολαβητών, αντιθέτως βλάπτει. Προσβλέπουμε στη λειτουργία δομών βάσης (ανά κατάστημα ή/ και ομάδες καταστημάτων, ανά υπηρεσία ή ανά περιφέρεια) που θα έχουν ουσιαστικό ρόλο στη διαμόρφωση των θέσεων και της δράσης του ΣΕΑΤΕ.
  • Προωθούμε την ενότητα όλων των τμημάτων των εργαζόμενων, στη βάση των πραγματικών αναγκών και συμφερόντων μας. Θεωρούμε πως το εργατικό - συνδικαλιστικό κίνημα πρέπει να συντονίζει τους εργαζόμενους και να παίρνει θέση για τα προβλήματά μας, μέσα και έξω από τους χώρους δουλειάς (παιδεία, υγεία, περιβάλλον, ρατσισμός, πόλεμος). Να αντιπαλεύει τον κατακερματισμό στο χώρο εργασίας ή την επιχείρηση, που με τη λογική του "διαίρει και βασίλευε" μεθοδεύεται συστηματικά από το κεφάλαιο και τις κυβερνήσεις του.
  • Προωθούμε ένα κίνημα που δεν θα φοβάται να έχει συνολικούς πολιτικούς στόχους με πρωταρχικό κριτήριο την υπεράσπιση των εργατικών δικαιωμάτων και αναγκών, ένα κίνημα αντιπαράθεσης με τη συντηρητική πολιτική που θα απορρίπτει το στεγνό κομματισμό που επικρατεί τώρα.

Με αυτή τη λογική, προτείνουμε το παρακάτω διεκδικητικό πλαίσιο :

Άμεση ακύρωση της επαίσχυντης συμφωνίας της ΟΤΟΕ για το ωράριο.

Απόσυρση και όχι βελτίωση της εγκυκλίου αξιολόγησης με βάση τους ατομικούς στόχους.

ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΡΓΑΣΙΑΚΕΣ ΜΑΣ ΣΧΕΣΕΙΣ:

  • Όλοι οι εργαζόμενοι να έχουμε μόνιμη και σταθερή δουλειά με ίδια εργασιακή σχέση και δικαιώματα μισθολογικής και βαθμολογικής εξέλιξης. Πλήρες ωράριο και αποδοχές στις καθαρίστριες,
  • Όλες οι εργασίες που γίνονται για λογαριασμό της τράπεζας να εκτελούνται από το προσωπικό της και όχι από εταιρείες εργολαβιών ή επινοικίασης εργαζομένων.
  • Αντικειμενικός κανονισμός για μεταθέσεις, προαγωγές με εργατικό έλεγχο.
  • Δε συμφωνούμε με τη λογική του roll-out και ζητάμε την άμεση αναπροσαρμογή όλων των «παγωμένων επιδομάτων».

ΓΙΑ ΤΟ ΧΡΟΝΟ ΕΡΓΑΣΙΑΣ:

  • Μείωση του χρόνου εργασίας σε 35 ώρες εβδομαδιαίως. Σταθερό ωράριο 8-3, πενθήμερο. Κανένα κατάστημα ή υπηρεσία ανοικτά απόγευμα ή Σάββατο.
  • Απόκρουση των μεθοδεύσεων που οδηγούν σε διολίσθηση του εργάσιμου χρόνου (διευθυντικός εξαναγκασμός, αμειβόμενη ή μη παράταση συμβατικού ωραρίου εργασίας, υποχρεωτικά σεμινάρια τα Σαββατοκύριακα και τα απογεύματα).
  • Διορισμοί που να καλύπτουν τα οργανογράμματα και τις αποχωρήσεις.

ΓΙΑ ΤΟ ΜΙΣΘΟΛΟΓΙΚΟ:

  • Θέλουμε μισθούς που να καλύπτουν τις ανάγκες αξιοπρεπούς διαβίωσης από μία και μόνο δουλειά. Ριζικές αυξήσεις στα κλιμάκια και την πολυετία του Ενιαίου Μισθολογίου (ΟΤΟΕ). 1400 ευρώ για το πρώτο κλιμάκιο. Σε αυτήν την κατεύθυνση να είναι και η διεκδικούμενη αύξηση της επιχειρησιακής σύμβασης.
  • Όχι στη συμπίεση του βασικού μισθού και στη διόγκωση μεταβλητών και εξατομικευμένων αμοιβών (τα λεγόμενα bonus), όχι στη σύνδεση μισθού- στοχοθεσίας, όχι στη πολυδιάσπαση με την πολυεπιδοματική τακτική.
  • Κατάργηση «μαύρων», εξόδων πελατείας – πρόσθετων παροχών σε διευθυντικά στελέχη (ειδικά επιδόματα, κάρτες, κινητά, αυτοκίνητα, μετοχές)
  • Άμεση αναγνώριση όλων των πτυχίων ΑΕΙ-ΤΕΙ.
  • Επαναφορά της οικονομικής ενίσχυσης για την εκμάθηση ξένων γλωσσών και μεταπτυχιακών.
  • Πλήρης οικονομική κάλυψη των μετακινήσεων ή του ενοικίου όσων μένουν μακριά από τον τόπο εργασίας.

ΓΙΑ ΤΟ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟ:

  • Πλήρης σύνταξη στα 60 (ή 30 χρόνια δουλειάς) για τους άντρες και στα 55 για τις γυναίκες. Άρση όλων των (νομοθετικών) διαχωρισμών σε παλιούς και νέους ως προς τις εισφορές & τους όρους συνταξιοδότησης. Αυξήσεις στη σύνταξη ανάλογες με αυτές του Ενιαίου Μισθολογίου
  • Κατάργηση των αντιασφαλιστικών νόμων. Επιστροφή των κλεμμένων από το 1950 ως και το πρόσφατο αίσχος της «νέας διακυβέρνησης».
  • Ενιαίο ταμείο τραπεζοϋπαλλήλων με τις ανώτερες κατακτήσεις.
  • Καμία συζήτηση για «επαγγελματικό ταμείο» που θα παραδώσει τα αποθεματικά του ΕλΕΜ στους τραπεζίτες.
  • Περιφρούρηση των αποθεματικών όλων των ταμείων από την κερδοσκοπία του χρηματιστικού κεφαλαίου. Όχι στο τζογάρισμά τους.

ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΖΩΟΓΟΝΗΣΗ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΜΑΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΟΥ ΜΑΣ ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ ΠΑΛΕΥΟΥΜΕ ΓΙΑ:

  • Καταστατική κατοχύρωση της συνέλευσης καταστήματος (ή ομάδας καταστημάτων) και διεύθυνσης.
  • Ζωντάνεμα του θεσμού των νομαρχιακών συνελεύσεων & των νομαρχιακών επιτροπών σε επίπεδο ΟΤΟΕ.
  • Ένταξη όλων των επινοικιαζόμενων, συμβασιούχων και ωρομίσθιων στον ΣΕΑΤΕ, για όσο διάστημα απασχολούνται στην τράπεζα.
  • Αποφάσεις από τους ίδιους τους εργαζόμενους σε διαδικασίες βάσης και γενικές συνελεύσεις για όλα τα θέματα όπως το διεκδικητικό πλαίσιο, οι Συλλογικές Συμβάσεις, οι κινητοποιήσεις και ο σχεδιασμός τους.
  • Εκλογές κάθε δύο χρόνια (το πολύ) στον σύλλογο.
  • Κατάργηση των πολύχρονων συνδικαλιστικών απαλλαγών. Απαλλαγή των εκπροσώπων μας μέχρι δύο θητείες και για κάθε νέα απαλλαγή να μεσολαβεί εργασία στην Τράπεζα. Κατάργηση των κομματικών αποσπάσεων.
  • Εκκαθάριση των μητρώων του συλλόγου από μεγαλοστελέχη που ο διοικητικός τους ρόλος δε συμβιβάζεται με τα συμφέροντα των εργαζομένων (π.χ. εκπρόσωποι της διοίκησης στις διαπραγματεύσεις για την επιχειρησιακή σύμβαση).
  • Κατάργηση πρόσθετων αμοιβών (π.χ. για συμμετοχή στο Δ.Σ. της Τράπεζας) σε συνδικαλιστές.

Τέλος, είμαστε αντίθετοι σε κάθε προσπάθεια παρακολούθησης και καταπάτησης ατομικών δικαιωμάτων και ελευθεριών

Να μην εγκατασταθεί καμία κάμερα σε κανένα κατάστημα και με οποιαδήποτε πρόφαση.

ΑΚΟΜΑ ΥΠΟΣΤΗΡΙΖΟΥΜΕ :

  • Το κίνημα παιδείας στη διεκδίκηση για δημόσια δωρεάν παιδεία. Υπεράσπιση του ασύλου για τα κινήματα και τις ιδέες.
  • Ανάσχεση της πολιτικής ιδιωτικοποίησης των νοσοκομείων & της πρόνοιας.
  • Αντίσταση στις ιδιωτικοποιήσεις δημοσίων επιχειρήσεων, καθώς και στις επιχειρήσεις που ελέγχει ακόμα η ΑΤΕ.
  • Περιφρούρηση του δικαιώματος στην εργασία. Κατάργηση της πολιτικής επιστράτευσης των απεργών. Ελεύθερες συλλογικές διαπραγματεύσεις. Απόκρουση του εργοδοτικού και πολιτικού αυταρχισμού, της ποινικοποίησης της συνδικαλιστικής δράσης.
  • Αντίσταση στον εθνικισμό και στο ρατσισμό, ως μέσο διαίρεσης των εργατών. Η ακύρωση των πολεμικών εξοπλισμών, με τα τεράστια ποσά που θα εξοικονομηθούν, να βελτιώσει τη δημόσια υγεία, παιδεία και τις άλλες κοινωνικές υπηρεσίες.
  • Αλληλεγγύη σε όλα τα κινήματα αντίστασης του κόσμου, αντίσταση στους ιμπεριαλιστικούς πολέμους που μας κυκλώνουν.

Συναδέλφισσες , συνάδελφοι

Θεωρούμε ότι για την πορεία των εργατικών μας δικαιωμάτων όλοι έχουμε ευθύνη, είτε παρεμβαίνοντας, είτε αδρανώντας. Γι’ αυτό νομίζουμε ότι απαιτείται σήμερα να παρέμβουμε με μια νέα συνδικαλιστική κίνηση, η οποία να υπερασπίζεται και να υπηρετεί τον παραπάνω προσανατολισμό και στόχους. Να συμβάλλει στην ανάπτυξη αγώνων για τα μικρά και τα μεγάλα προβλήματα. Εμείς που συντάξαμε αυτό το κείμενο, με αφορμή και το «εκβιαστικό» δίλημμα του τι ψηφίζουμε κάθε φορά στις εκλογές, σκεφτήκαμε να ξεφύγουμε από το ρόλο του ψηφοφόρου ή το πολύ-πολύ του συνεργαζόμενου υποψήφιου. Μπορούμε οι ίδιοι να διαφεντέψουμε την υπεράσπιση των δικαιωμάτων μας.

Πήραμε αυτήν την πρωτοβουλία γιατί είμαστε αντίθετοι με τον εργοδοτικό – κυβερνητικό – κομματικό συνδικαλισμό. Γιατί δε βολευόμαστε με τη μοιρολατρία, την απογοήτευση, την αυταπάτη της ατομικής διάσωσης. Πιστεύουμε στην οργάνωση των εργαζομένων στη βάση της αληθινής εργατικής δημοκρατίας των γενικών συνελεύσεων, των ανακλητών αντιπροσώπων, των επιτροπών αγώνα.

Ξέρουμε πως μοιάζει δύσκολο να ανατρέψουμε τις παγιωμένες καταστάσεις. Έχουμε, όμως, την πεποίθηση ότι δεν υπάρχει μέλλον σε αυτόν τον εργασιακό μεσαίωνα. Αυτή η πορεία μπορεί και πρέπει να ανακοπεί, αν και η δική μας πάλη είναι κοινή. Η αγωνιστική ενότητα των εργαζομένων μπορεί να αποβεί ισχυρότερη και να τους χαλάσει τα σχέδια. Με όσους διαφωνούν για τις δικές μας εκτιμήσεις και προτεραιότητες, σίγουρα θα βρεθούμε κοντά στα κοινά προβλήματα και θα συναντηθούμε στον αγώνα για τη διεκδίκηση της λύσης τους. Αυτό το κείμενο αποτελεί πρόταση-πρόσκληση για να κάνουμε μαζί ένα ξεκίνημα από την αρχή, στα χνάρια της αναζήτησης του εργατικού κινήματος που απαιτεί η εποχή μας. Απευθύνεται σε ανένταχτους ή και ενταγμένους σε συνδικαλιστικές κινήσεις, σε όλους εκείνους που εκτιμούν ότι χρειάζεται αλλαγή πολιτικής κατεύθυνσης στο συνδικαλιστικό μας κίνημα.

Σε αυτές τις εκλογές, λοιπόν, πήραμε την πρωτοβουλία αυτής της συνολικής συγκρότησης και παρουσίας. Όλοι εμείς μπορεί να είχαμε διαφορετικές διαδρομές το προηγούμενο διάστημα, αλλά παρακολουθούμε τις εξελίξεις, συμμετέχουμε στα κοινά και έχουμε κοινές ανησυχίες και προβληματισμούς, τους οποίους σας καταθέσαμε παραπάνω. Κάποιοι έχουμε μικρή ή μεγάλη εμπειρία συνδικαλιστικής δράσης στην ΑΤΕ, όλοι έχουμε βιώσει αγωνιστικές εμπειρίες σε χώρους εργασίας ή στις απεργίες του κλάδου μας.

ΣΑΣ ΚΑΛΟΥΜΕ

ΝΑ ΣΥΝΑΝΤΗΘΟΥΜΕ ΣΤΗ ΔΙΑΜΟΡΦΩΣΗ, ΚΑΤΑΘΕΣΗ ΚΑΙ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΜΙΑΣ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΗΣ ΑΠΟΨΗΣ ΓΙΑ ΤΑ ΕΡΓΑΤΙΚΑ ΜΑΣ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ, ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΚΑΙ ΤΙΣ ΑΝΑΓΚΕΣ ΜΑΣ.

ΝΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΟΥΜΕ ΕΝΑ ΔΙΚΤΥΟ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗΣ ΚΑΙ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΥ ΓΙΑ ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΤΗΣ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗΣ ΜΑΣ.

ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΑΤΕ

ΑΝΤΩΝΙΟΥ ΑΓΓΕΛΙΚΗ ΤΡΙΠΟΛΗ 6972416325 ΓΕΩΡΓΑΚΟΠΟΥΛΟΣ ΣΩΤΗΡΗΣ Π.ΤΕΡΜΑ ΑΧΑΡΝΩΝ ΓΟΥΡΝΑΚΗ ΔΕΣΠΟΙΝΑ ΓΟΥΔΙ ΘΕΟΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ ΒΑΣΙΛΗΣ ΜΑΡΑΘΩΝΑΣ 6944723483 ΚΟΚΚΙΝΑΚΗ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ ΑΙΓΙΟ ΚΟΥΝΑΒΗΣ ΒΑΣΙΛΗΣ ΠΕΙΡΑΙΑΣ 2104174895 ΠΑΠΑΙΩΑΝΝΟΥ ΕΥΦΡΟΣΥΝΗ ΣΠΑΝΟΣ ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΕΙΡΑΙΑΣ ΤΣΟΝΟΠΟΥΛΟΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ Δ/ΝΣΗ ΔΙΟΙΚ.ΜΕΡΙΜΝΑΣ ΥΨΗΛΑΝΤΗΣ ΚΩΣΤΑΣ ΠΕΙΡΑΙΑΣ ΧΡΥΣΙΚΟΥ ΓΙΑΝΝΟΥΛΑ ΛΕΥΚΑΔΑ 2682028719

Κυριακή, 16 Δεκεμβρίου 2007

Νοικιασμένοι εργαζόμενοι - Έως πότε;

(Το παρακάτω κείμενο κυκλοφορήσαμε σε φυλλάδιο στην απεργία στις 12-12-2007)
ΚΑΝΕΝΑΣ ΔΕΝ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΓΙΑ ΜΑΣ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΕΑΥΤΟΥΣ ΜΑΣ ΕΜΕΙΣ ΟΙ ΙΔΙΟΙ

ΝΟΙΚΙΑΣΜΕΝΟΙ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ
ΕΩΣ ΠΟΤΕ;
ΤΟ ΝΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΝΟΙΚΙΑΣΜΕΝΟΙ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ ΘΑ ΠΕΙ:
  • ΟΤΙ ΠΛΗΡΩΝΟΜΑΣΤΕ ΜΕ ΧΑΜΗΛΟΤΕΡΟΥΣ ΜΙΣΘΟΥΣ
  • ΟΤΙ ΔΟΥΛΕΥΟΥΜΕ ΠΙΟ ΣΚΛΗΡΑ ΚΑΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΥΠΟΛΟΙΠΟΥΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ
  • ΟΤΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΑ ΞΕΚΡΕΜΑΣΤΟΙ, ΕΝΑΛΛΑΣΣΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΠΡΟΣΩΡΙΝΗ ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗ ΜΕ ΤΗΝ ΑΝΕΡΓΙΑ
  • ΟΤΙ ΦΟΒΟΜΑΣΤΕ ΓΙΑ ΤΟ ΕΡΓΑΣΙΑΚΟ ΚΑΙ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟ ΜΑΣ ΜΕΛΛΟΝ
  • ΟΤΙ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΟΡΓΑΝΩΣΟΥΜΕ ΟΠΩΣ ΘΕΛΟΥΜΕ ΤΗ ΖΩΗ ΜΑΣ
Τα τελευταία χρόνια ορισμένοι συνάδελφοί μας έχουν προχωρήσει στη συγκρότηση ενός σωματείου νοικιασμένων εργαζομένων, του ΠΑΣΥΠΕΤ (Πανελλήνιος Σύλλογος Υπαλλήλων με Παραχώρηση Εργασίας σε Τρίτους).

Γιατί ένα ακόμα σωματείο;

Επειδή οι νοικιασμένοι συνάδελφοί μας δε γίνονται δεκτοί στα υφιστάμενα σωματεία. Ενώ θα έπρεπε να είμαστε όλοι οι εργαζόμενοι του ίδιου κλάδου μέλη του ίδιου συνδικάτου, βρισκόμαστε στην ανάγκη να συγκροτήσουμε ένα νέο σύλλογο.

Τα περισσότερα μέλη του ΠΑΣΥΠΕΤ ξεκίνησαν ένα δικαστικό αγώνα ενάντια στην Εθνική Τράπεζα Ελλάδος, η οποία τους απασχολεί εδώ και αρκετά χρόνια ως νοικιασμένους. Η δικαστική απόφαση καταρχήν δε δικαίωσε τους συναδέλφους μας. Στην ουσία, χωρίς κανένα σοβαρό λόγο, το δικαστήριο αρνήθηκε σε αυτούς το ελάχιστο που δικαιούνται: να αναγνωριστούν ως εργαζόμενοι που καλύπτουν όχι έκτακτες αλλά πάγιες ανάγκες της ΕΤΕ, υποχρεώνοντας την τράπεζα να τους αναγνωρίσει ως κανονικούς υπαλλήλους της, προσλαμβάνοντάς τους απευθείας η ίδια.

Έτσι η “δικαιοσύνη” έδειξε για ακόμα μια φορά ότι δεν είναι καθόλου τυφλή, όπως λένε, αλλά στραβή και πάντα ευνοϊκά αλλήθωρη προς τη μεριά των συμφερόντων των επιχειρήσεων, των εργοδοτών, των μετόχων, των μεγαλοδιευθυντών. Έδειξε επίσης ότι εκτός από στραβή είναι και επιλεκτικά κουφή: γιατί για άλλη μια φορά δε θέλησε να ακούσει τους εργαζόμενους που όχι μόνο γίνονται από την ίδια τη θέση τους μέσα στην παραγωγική διαδικασία αντικείμενο εκμετάλλευσης, αλλά δεν μπορούν να βρουν το δίκιο τους ούτε καν μέσω αυτών των εντελώς αντεργατικών νόμων που ψηφίζει το κράτος. Μ' άλλα λόγια, από τη μια μεριά βουλή και κυβερνήσεις διευκολύνουν νομοθετικά την εκμετάλλευση των εργαζομένων από τις επιχειρήσεις και από την άλλη τα δικαστήρια προστατεύουν τις επιχειρήσεις από κάθε προσπάθεια των εργαζομένων να υπερασπιστούν τους εαυτούς τους από μια εκμετάλλευση που τουλάχιστο δε θα είναι πιο σκληρή από αυτή που επιτρέπεται από τους υπάρχοντες νόμους.

Η υπόθεση των συναδέλφων μας είναι ένα μικρό και επιμέρους δείγμα του ρόλου που παίζει το υφιστάμενο κράτος, ρόλου που δεν είναι ουδέτερος: είναι ένας μηχανισμός υπεράσπισης και αναπαραγωγής της ιδιοκτησίας των μέσων παραγωγής από εκείνους που κατέχουν κεφάλαιο και τελικά ένας μηχανισμός υπεράσπισης και αναπαραγωγής της εξουσίας των κατόχων του κεφαλαίου πάνω σε ολόκληρη την κοινωνία. Θεωρούμε ότι η ιστορία των συναδέλφων μας επιβεβαιώνει πως χωρίς μαζικούς αγώνες που να θέτουν καθαρούς στόχους για την αλλαγή της κατάστασης που επικρατεί σήμερα, δεν μπορεί καμιά δικαστική απόφαση να μας δικαιώσει, οριστικά και αμετάκλητα. Η ψήφιση και η εφαρμογή των νόμων, έστω κι αν απλώς ρυθμίζουν και δεν αναιρούν την εκμετάλλευση των εργαζομένων από τις επιχειρήσεις, ακόμα κι αυτό το ίδιο το σύνταγμα, είναι προϊόντα του συσχετισμού δύναμης μεταξύ των αντίπαλων κοινωνικών τάξεων.

Ανεξάρτητα από το αποτέλεσμα που θα έχει τελικά μια πιθανή δικαστική έφεση των συναδέλφων μας, το βέβαιο είναι ότι το πρόβλημά τους, αλλά και το πρόβλημα γενικότερα όλων εμάς που εργαζόμαστε με καθεστώς ενοικίασης, δεν πρόκειται να αντιμετωπιστεί αποτελεσματικά με καμιά δικαστική απόφαση όσο ευνοϊκή κι αν φαίνεται με μια πρώτη ματιά. Γιατί ακόμα και με μια απόφαση που θα υποχρεώνει την ΕΤΕ να αναγνωρίσει τους συναδέλφους μας ως εργαζόμενους που καλύπτουν πάγιες ανάγκες της και παράλληλα θα την υποχρεώνει να τους προσλάβει απευθείας και όχι μέσω άλλης εταιρείας, ουσιαστικά τίποτα δεν αντιμετωπίζεται. Δεν μπορεί να απομακρυνθεί ο κίνδυνος της απόλυσής τους μετά από ένα ορισμένο χρονικό διάστημα, παρά μόνο αν ένα ισχυρό συνδικάτο μπορεί να επιβάλλει με τη δύναμή του την εφαρμογή μιας ευνοϊκής δικαστικής απόφασης.

Άλλα ακόμα και μια ευνοϊκή δικαστική απόφαση που να οδηγεί στην πρόσληψη των συναδέλφων μας από την ΕΤΕ, αφήνει εκ των πραγμάτων ένα σωρό προβλήματα άλυτα. Γιατί ακόμα και στην περίπτωση που η ΕΤΕ προσλάβει απευθείας τους συναδέλφους μας, η απασχόληση με καθεστώς ενοικίασης παραμένει. Όσο η ΕΤΕ και κάθε άλλη εταιρεία στη θέση της μπορεί να απασχολεί εργαζόμενους με το καθεστώς της ενοικίασης, οι χαμηλοί μισθοί των νοικιασμένων θα καθηλώνουν και, μαζί με την ανεργία, θα συμπιέζουν προς τα κάτω τις πραγματικές αποδοχές των εργαζομένων συνολικά, δηλαδή και των νοικιασμένων και εκείνων που δεν εργάζονται με καθεστώς ενοικίασης. Όσο θα υπάρχει η δυνατότητα για τις επιχειρήσεις να απασχολούν νοικιασμένους εργαζόμενους, οι χαμηλοί μισθοί θα μεταφράζονται και σε χαμηλές ασφαλιστικές εισφορές από το κράτος και τις εταιρείες στα ταμεία των εργαζομένων και άρα σε μεγαλύτερη ακόμα επιδείνωση του ασφαλιστικού συστήματος και σε αύξηση της επίθεσης σε βάρος των ασφαλιστικών δικαιωμάτων των εργαζομένων συνολικά. Όσο θα υπάρχει η δυνατότητα ενοικίασης εργαζομένων θα υπάρχει για τις επιχειρήσεις το δέλεαρ της μείωσης του κόστους εργασίας, εκχωρώντας ολόκληρους τομείς της δραστηριότητάς τους σε υπεργολάβους, εκχωρώντας μαζί και τους ίδιους τους εργαζομένους τους, τους οποίους θα απασχολεί εν συνεχεία ως νοικιασμένους, εξασφαλίζοντας προς όφελός τους οι πραγματικοί εργοδότες τη δυνατότητα να αυξομειώνουν το προσωπικό τους ή τις απολύσεις, χωρίς να φαίνεται στα χαρτιά τίποτα. Με τον τρόπο αυτό μια εταιρεία μπορεί να προχωράει σε εκτεταμένες απολύσεις ακόμα και πάνω από το νόμιμο όριο, χωρίς να εμφανίζει ούτε μια απόλυση!

Υπάρχει εξάλλου άλλη μια αρνητική συνέπεια από την εξάπλωση της νοικιασμένης εργασίας: η επέκταση μιας κατηγορίας μισθωτών (δηλ. των νοικιασμένων) που κάτω από το φόβο της απόλυσης λειτουργούν ως απεργοσπαστικός μηχανισμός. Σε περιπτώσεις δε που η νοικιασμένη εργασία έχει επεκταθεί σε μεγάλο βαθμό, στην ουσία καθιστά κάθε απεργιακή κινητοποίηση των μη νοικιασμένων εργαζομένων αναποτελεσματική και συνεπώς αδύνατη. Για παράδειγμα, υπάρχουν διευθύνσεις στην ΕΤΕ ειδικότερα (αλλά όχι μόνο εκεί) που στην πραγματικότητα η δραστηριότητά τους μπορεί να συνεχίζεται σχεδόν απρόσκοπτα για την τράπεζα, ακόμα και αν οι υπάλληλοί της στις συγκεκριμένες διευθύνσεις απεργήσουν μαζικά και με διάρκεια. Αυτό είναι μια βόμβα στα θεμέλια τόσο των δικαιωμάτων των τραπεζοϋπαλλήλων της ΕΤΕ (και γενικότερα των τραπεζοϋπαλλήλων και όλων των υπαλλήλων των εταιρειών που νοικιάζουν εργαζομένους) όσο και του ίδιου του συνδικαλιστικού κινήματος, το οποίο δεν οδηγείται μόνο σε παράλυση αλλά και σε ουσιαστική διάλυση.

Είναι φανερό ότι όσοι συνδικαλιστές γραφειοκράτες επιχειρούν να καλυφθούν πίσω από συντεχνιακές λογικές και αντιμετωπίζουν ανταγωνιστικά τους νοικιασμένους εργαζόμενους μη δεχόμενοι να εντάξουν τους τελευταίους στα σωματεία τους, δε σκάβουν μόνο το λάκκο ταφής των γραφειοκρατικών τους προνομίων. Στον ίδιο λάκκο θάβουν τα συμφέροντα όλων των εργαζομένων. Πρέπει κάθε συνειδητοποιημένος εργαζόμενος να καταδικάσει αυτούς που με στόχο την εξυπηρέτηση του βραχυπρόθεσμου ατομικού τους “συμφέροντος” δυναμιτίζουν τα συλλογικά μας συμφέροντα ως εργαζομένων, και να παλέψει εναντίον τους. Ο αγώνας των άμεσων εργαζομένων κάθε επιχείρησης περνάει μέσα από την ενότητα στην οργάνωση και στη δράση με τους νοικιασμένους εργαζόμενους. Και το ανάποδο: η ανάπτυξη και η επιτυχία του αγώνα των νοικιασμένων εργαζομένων περνάει μέσα από την ενότητα με τους υπόλοιπους εργαζόμενους. Ο στόχος μας πρέπει να είναι η ενότητα των εργαζομένων σε όλους τους κλάδους, η συγκρότηση ενός ενιαίου εργατικού μετώπου που να οργανώνει την πάλη μας ενάντια στις πολιτικές και στα συμφέροντα των κατόχων του κεφαλαίου και του κράτους τους που ελέγχουν τις επιχειρήσεις και καρπώνονται το προϊόν της δικής μας εργασίας.

Καλούμε κάθε ακομμάτιστο ή κομματικοποιημένο εργαζόμενο, συνταξιούχο, άνεργο ή φοιτητή να συμβάλει σε αυτή την προσπάθεια. Απευθυνόμαστε ειδικότερα σε κάθε εργαζόμενο, νοικιασμένο και μη, μέσα ή έξω από τα συνδικάτα, μέλος ή όχι του ΠΑΣΥΠΕΤ ειδικότερα, αλλά και σε καθένα που πλήττεται από τις αλλαγές στην αγορά εργασίας, να έρθει σε επαφή μαζί μας, για να αναζητήσουμε μαζί τρόπους που μπορούν να εξυπηρετήσουν τους παραπάνω στόχους. ΚΑΝΕΝΑΣ ΔΕΝ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΓΙΑ ΜΑΣ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΕΑΥΤΟΥΣ ΜΑΣ ΕΜΕΙΣ ΟΙ ΙΔΙΟΙ.

  • ΝΑ ΟΡΓΑΝΩΘΟΥΜΕ ΣΤΟ ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΜΑΣ. ΝΑ ΠΑΛΕΨΟΥΜΕ ΓΙΑ ΕΝΑ ΕΝΙΑΙΟ ΣΥΝΔΙΚΑΤΟ ΑΝΑ ΚΛΑΔΟ
  • ΝΑ ΕΦΑΡΜΟΣΤΟΥΝ ΟΛΑ ΟΣΑ ΠΡΟΒΛΕΠΟΝΤΑΙ ΝΟΜΙΚΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΩΝ ΝΟΙΚΙΑΣΜΕΝΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ
  • ΝΑ ΕΞΙΣΩΘΟΥΝ ΠΡΟΣ ΤΑ ΠΑΝΩ ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΤΩΝ ΝΟΙΚΙΑΣΜΕΝΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΜΕ ΑΥΤΑ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΤΗΝ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΣΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΕΡΓΑΖΟΝΤΑΙ. ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΕΞΙΣΩΣΗ ΤΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΜΑΣ ΠΡΟΣ ΤΑ ΚΑΤΩ, ΟΧΙ ΣΤΟ ΜΟΙΡΑΣΜΑ ΤΗΣ ΦΤΩΧΕΙΑΣ ΜΕΤΑΞΥ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ
  • ΝΑ ΚΑΤΑΡΓΗΘΕΙ Η ΕΝΟΙΚΙΑΣΗ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ
  • ΝΑ ΠΡΟΣΤΑΤΕΨΟΥΜΕ ΚΑΙ ΝΑ ΕΠΕΚΤΕΙΝΟΥΜΕ ΤΑ ΕΡΓΑΣΙΑΚΑ ΚΑΙ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΥΝΟΛΙΚΑ
  • ΕΝΙΑΙΟ ΜΕΤΩΠΟ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ. ΟΧΙ ΣΤΙΣ ΔΙΑΣΠΑΣΤΙΚΕΣ ΠΡΑΚΤΙΚΕΣ ΠΟΥ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΙΚΑ ΕΥΝΟΟΥΝ ΤΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ
Επικοινωνήστε μαζί μας στο email: noikiasmenoi.ergazomenoi@gmail.com

Σάββατο, 15 Δεκεμβρίου 2007

Αλαβάνος στη βουλή (Η Συζύτηση στη βουλή για την ανεργία των νέων (27-02-2006)

ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΟΤΕ

Καθημερινή 01-04-2007

Δείτε http://news.kathimerini.gr/4Dcgi/4Dcgi/_w_articles_civ_1100089_01/04/2007_221605

Δείτε επίσης http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_ell_100044_01/04/2007_221381

Ριζοσπάστης 13-07-2003

Δείτε http://www1.rizospastis.gr/page.do?publDate=13/7/2003&pageNo=10&direction=1

Δείτε επίσης http://www1.rizospastis.gr/storyPlain.do?id=1874443&action=print

Ιός (Ελευθεροτυπία 23/03/2003)

Διαβατήριο [Αναδημοσίευση από εφημερίδα «EΘΝΟΣ» (07/03/07)]

Ριζοσπάστης 23-01-2002

ΠΑΣΥΠΕΤ (09-02-2007)

Εφημερίδα Έθνος (10/3)

Ανακοίνωση ΠΑΣΥΠΕΤ (15-02-2006)

ΤΟ ΠΟΝΤΙΚΙ - ΑΡΘΡΟ ΣΤΙΣ 21-09-2006

ΠΑΣΟΚ-ΕΡΩΤΗΣΗ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΥΠΟΥΡΓΟ ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗΣ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΑΠΟΛΥΣΕΙΣ 21 ΕΠΙΝΟΙΚΙΑΖΟΜΕΝΩΝ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΤΕ 27-02-2007

Ανακοίνωση Δ.Σ. ΠΑΣΥΠΕΤ (20-02-2007)

Κάντε δεξί κλικ στον τίτλο για να δείτε την παραπομπή. Επίσης δείτε http://www.diorismos.gr/Dpages/vima/articles/viewarticle.php?vid=327

Ελευθεροτυπία (01-12-2007)

Στείλτε μας κείμενα στο noikiasmenoi.ergazomenoi@gmail.com για ό,τι θέλετε να συζητηθεί, να μάθετε, να προσφέρετε ενημέρωση για θέματα που μας αφορούν. Ανεβάστε τα δικά σας σχόλια σε οποιοδήποτε κείμενο θέλετε να σχολιάσετε, κάνοντας κλικ στη λέξη “σχόλια” ή “ανάρτηση σχολίου” στο τέλος του κειμένου. Δείτε με τον ίδιο τρόπο, αν υπάρχουν σε κείμενο, άλλα σχόλια. Βοηθήστε μας με κείμενά σας να καταγράψουμε τους κλάδους και τις επιχειρήσεις όπου δουλεύουν νοικιασμένοι εργαζόμενοι (π.χ. εταιρία, τομέα, διεύθυνση, αριθμό εργαζόμενων νοικιασμένων και μη, κτλ).