Εργαζόμενοι σαν νοικιασμένα ποδήλατα...

Ημερομηνία δημοσίευσης: 12/11/2009

Του ΓΙΑΝΝΗ ΚΟΥΖΗ*

Μέσα στη μεγάλη ποικιλία των μορφών της εργασιακής επισφάλειας υπάρχουν ορισμένες που πραγματικά προκαλούν στο άκουσμά τους: Δανεισμός ή ενοικίαση εργαζομένων… Πρακτική αρκετά παλιά και καθόλου πρόσφατη. Όμως η ασυδοσία του κεφαλαίου για το μέγιστο κέρδος ολοένα και εφευρίσκει νέες μορφές δανεισμού ή εκσυγχρονίζει τις παλιές. Πετυχαίνει την ψήφιση σχετικών νόμων καταστρατηγώντας, πολλές φορές, και αυτές τις διατάξεις που επικαλούνται την ελάχιστη προστασία του εργαζόμενου.

Ποιες είναι οι περιπτώσεις που εκπροσωπούν το φαινόμενο της «κατάτμησης της εργοδοτικής ιδιότητας», όταν, δηλαδή, ο εργαζόμενος, μέσα στην ίδια εργασιακή σχέση, έχει περισσότερους από έναν εργοδότες;

1) Στην παραδοσιακή μορφή του δανεισμού, εκείνη του «γνήσιου» και «αλληλέγγυου» δανεισμού, μια επιχείρηση διευκολύνει, προσωρινά και χωρίς αντάλλαγμα, κάποια άλλη για να καλύψει τις έκτακτες ανάγκες της. Ο εργαζόμενος προσλαμβάνεται, αμείβεται και υπάγεται στο εργασιακό καθεστώς της δανείζουσας επιχείρησης, ενώ υπάγεται στο διευθυντικό δικαίωμα της δανειζόμενης. Στη σύγχρονη εξέλιξη αυτής της μορφής του δανεισμού επωφελούνται οι όμιλοι επιχειρήσεων με την εκδήλωση «αλληλεγγύης» ανάμεσα στις επιχειρήσεις του ίδιου ομίλου με αποσπάσεις και παραχωρήσεις προσωπικού μεταξύ τους. Με αυτό το καθεστώς υπολογίζεται ότι απασχολούνται περισσότεροι από 20.000 εργαζόμενοι. Για παράδειγμα, δίπλα στις τράπεζες στήνονται θυγατρικές εταιρείες που στηρίζουν τη λειτουργία τους δανείζοντας συχνά προσωπικό σε αυτές. Οι δανεισμένοι εργαζόμενοι ασκούν καθήκοντα τραπεζοϋπαλλήλου με τον μισθό της θυγατρικής. Συμβαίνει, μάλιστα, αυτός ο δανεισμός να διαρκεί και πάνω από δέκα χρόνια αναιρώντας και αυτόν τον προσωρινό χαρακτήρα της έννοιας του δανεισμού. Είναι ενδεικτικό ότι θυγατρική εταιρεία κορυφαίας τράπεζας στην Ελλάδα έχει αποσπάσει το 80% του προσωπικού της στη μητέρα εταιρεία, συμβάλλοντας, και με αυτό τον τρόπο, στην διόγκωση των υπερκερδών της…

2) Η νεώτερη εκδοχή συναντάται στην περίπτωση του «κατʼ επάγγελμα» ή «κατʼ επιχείρηση» δανεισμού. Σε αυτή την περίπτωση ο δανεισμός αποτελεί επικερδή δραστηριότητα. Προσλαμβάνονται εργαζόμενοι με αποκλειστικό σκοπό να παραχωρηθούν με δανεισμό με σκοπό το κέρδος. Η εμπορευματοποίηση της εργασίας στο έπακρο και εις διπλούν! Οι εταιρείες προσωρινής απασχόλησης (ΕΠΑ) προμηθεύουν προσωπικό στις δανειζόμενες επιχειρήσεις. Το προσωπικό αυτό αμείβεται συνήθως με τους ελάχιστους, και όχι τους πλήρεις, όρους που ισχύουν για το προσωπικό της δανειζόμενης ώστε να υπάρχει περιθώριο επωφελούς προσφυγής στον δανεισμό από τις επιχειρήσεις. Ο ανώτατος χρόνος δανεισμού είναι 8μηνος με δυνατότητα μέχρι και 8μηνης ανανέωσης. Όμως, ο συνήθης χρόνος δανεισμού δεν υπερβαίνει τη διάρκεια του μήνα, ενώ μέσα στο έτος ο εργαζόμενος κατά μέσο όρο δανείζεται σε 6 διαφορετικούς εργοδότες! Στην Ελλάδα σήμερα λειτουργούν επίσημα 9 ΕΠΑ που δηλώνουν ότι κατά το προηγούμενο έτος απασχόλησαν περί τους 10.000 εργαζόμενους. Στον ευρωπαϊκό χώρο υπολογίζεται ότι το 2% των εργαζομένων απασχολείται με τη συγκεκριμένη μορφή δανεισμού.

Εδώ θα πρέπει να σημειώσουμε ότι οι πρακτικές δανεισμού δεν πρέπει να συγχέονται με τις εργολαβίες, με τις οποίες υπάρχουν ομοιότητες και διαφορές. Έχουν ως κοινό ότι ανήκουν στις λεγόμενες τριμερείς σχέσεις εργασίας και ότι οι εργολαβίες διατηρούν για το προσωπικό τους το δικό τους εργασιακό καθεστώς, όπως συμβαίνει και με τη δανείζουσα εταιρεία, όμως μόνο για την περίπτωση του «γνήσιου» δανεισμού. Αντιθέτως, στις εργολαβίες δανείζονται υπηρεσίες και όχι πρόσωπα, το δε προσωπικό των εργολάβων υπάγεται στο διευθυντικό δικαίωμα του εργολάβου και όχι της δανειζόμενης εταιρείας.

Ποιο μέλλον διαφαίνεται για τον δανεισμό και τι θα μπορούσε να προταθεί;

Η περίπτωση του γνήσιου δανεισμού, που λειτουργεί με γενικές διατάξεις και ανεξέλεγκτους όρους, δεν φαίνεται να απασχολεί την κυβέρνηση. Η μόνη πρόταση που μπορεί να σταθεί είναι η υπαγωγή του παραχωρούμενου προσωπικού στο εργασιακό καθεστώς της δανειζόμενης επιχείρησης ώστε να αποφεύγεται η χρήση του σε βάρος των εργασιακών δικαιωμάτων.

Η περίπτωση των ΕΠΑ, που εισήλθε στην Ελλάδα με τον Ν. 2956/01, πρόκειται να αναθεωρηθεί και όχι να καταργηθεί. Άλλωστε από το 2008 υπάρχει και η σχετική Κοινοτική Οδηγία 104, που ενισχύει την παρουσία τους και δημιουργεί νομικά κωλύματα στην κατάργησή τους. Ωστόσο ακόμη και σε αυτή την περίπτωση υπάρχει τρόπος να καταργηθούν στην πράξη με τη δημιουργία δικαιωμάτων για τους δανεισμένους ώστε να μην αξιοποιείται το συγκριτικό πλεονέκτημα του χαμηλότερου εργασιακού κόστους που τους αναγνωρίζουν οι νόμοι.

Εντούτοις ο θεσμός του δανεισμού εργαζομένων σε μια κοινωνία που σέβεται τον εαυτό της δεν έχει θέση. Προσβάλλει το συνταγματικό δικαίωμα της ανθρώπινης προσωπικότητας και αξιοπρέπειας. Δυστυχώς, όμως, με την κρατούσα άποψη στην Ελλάδα και στην Ευρωπαϊκή Ένωση, υπό την κυριαρχία του δόγματος της οικονομικής ελευθερίας του κεφαλαίου και της υποκριτικής άποψης για το δικαίωμα στην εργασία με την αποδοχή του ρόλου των ΕΠΑ στην προώθηση της απασχόλησης, οι έννοιες χάνουν το νόημά τους. Σε ό,τι με αφορά, ηχεί πάντοτε στʼ αυτιά μου η απάντηση συνεντευξιαζόμενου δανεισμένου σε σχετική έρευνα που τον καλούσε να αξιολογήσει το περιεχόμενο της εργασίας του. «Νιώθω σαν νοικιασμένο ποδήλατο…»


*Ο Γ. Κουζής διδάσκει στο Πάντειο Πανεπιστήμιο

Θα αναθεωρήσουν το νόμο περί ενοικίασης. Ε, και;

21.10.09
Υποσχέθηκαν προεκλογικά ότι θα αναθεωρήσουν το νόμο ενοικίασης εργαζομένων. Ο νόμος 2956/2001, της προηγούμενης κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ, άνοιξε το δρόμο σε μεγάλες πολυεθνικές εταιρίες ενοικίασης προσωπικού να έρθουν στην Ελλάδα και δημιούργησε το νομικό πλαίσιο που καλύπτει τη δραστηριότητά τους. Γρήγορα όμως φάνηκε ότι τα περιθώρια εκμετάλλευσης ανθρώπων, που τους δίνει αυτό το πλαίσιο, ήταν πολύ στενά για τα γούστα τους. Βρήκαν άλλα νομικά παράθυρα για να κάνουν τη δουλειά τους.

Ο νόμος 2956/2001 βάζει για όριο στην ενοικίαση, τους 18 μήνες. Μετά από αυτό πρέπει ο εργαζόμενος ή να απολυθεί ή να προσληφθεί από τον πραγματικό εργοδότη του. Για να υπερπηδήσουν αυτό το εμπόδιο και να συνεχίσουν την ενοικίαση επ’ άπειρο, οι εταιρίες ενοικίασης απολύουν τους υπαλλήλους στους 17 μήνες, τους προσλαμβάνουν μέσω εφεδρικής εταιρείας, που οι ίδιοι έχουν φροντίσει να ιδρύσουν για χρονικό διάστημα ενός μηνός, και στη συνέχεια τους ξαναπροσλαμβάνουν από την εταιρεία ενοικίασης. Ο χρόνος των 18 μηνών αρχίζει να μετράει από την αρχή. Καταπληκτικό!

Η σύμβαση εργολαβίας είναι το δεύτερο μεγάλο κόλπο που χρησιμοποιείται κατά κόρον. Η εταιρία ενοικίασης αναλαμβάνει να φέρει σε πέρας ένα έργο για λογαριασμό του εργοδότη που χρειάζεται τους υπαλλήλους. Για τις ανάγκες αυτού του έργου προσλαμβάνει τους εργαζόμενους που απαιτούνται, οι οποίοι όμως εργάζονται στις εγκαταστάσεις και κάτω από την επίβλεψή του δεύτερου (έμμεσου) εργοδότη πελάτη της πρώτης εταιρείας.

Η εργολαβία είναι εικονική, πλασματική όπως αναφέρει ο Γιάννης Κουζής, Επιστημονικός Σύμβουλος του ΙΝΕ/ΓΣΕΕ, καθηγητής Εργασιακών Σχέσεων στο Πάντειο Πανεπιστήμιο. Δεν μπορεί να θεωρηθεί πραγματικός εργολάβος αυτός που η μόνη επαφή που έχει με τους υπαλλήλους του είναι να τους αποστέλλει τη «μισθοδοσία» στο τέλος του μήνα. Οι εργαζόμενοι δουλεύουν στις εγκαταστάσεις του έμμεσου εργοδότη, λαμβάνουν εντολές και οδηγίες για τη σωστή εκτέλεση των καθηκόντων τους, δέχονται παρατηρήσεις για την τυχόν πλημμελή ολοκλήρωση της δουλειάς τους από τον έμμεσο εργοδότη. Ο προγραμματισμός αδειών γίνεται με βάση τον προγραμματισμό αδειών του έμμεσου εργοδότη.

Είναι αστείο αυτό που γίνεται τελευταία σε Τράπεζες που το τελικό χαρτί της Τράπεζας παίρνει και υπογραφή από τον εργολάβο απλά και μόνο για να δείξει ότι ο εργαζόμενος ανήκει σε αυτόν. Η εργολαβία είναι μόνο στα χαρτιά. Πολύ περισσότερο η εταιρεία εργολάβος δεν έχει ούτε τις γνώσεις ούτε καμία προηγούμενη εμπερία για το συγκεκριμένο έργο.

Μιλήσαμε με τον Γ.Β. εργαζόμενο σε μία από τις μεγαλύτερες πολυεθνικές εταιρίες ενοικίασης. Εταιρία που ενοικιάζει 3.000 εργαζόμενους στην Ελλάδα και 1.000.000 ανθρώπους σε όλο τον κόσμο.

Η εταιρία είναι σε θέση να αναλάβει για χάρη των πελατών της έργα τόσο διαφορετικά, από εκβραχισμό οικοπέδων μέχρι ανάπτυξη προϊόντων λογισμικού. Είναι να ζηλεύει κανείς αυτό το τεράστιο εύρος επαγγελματικής δραστηριότητας από μία εταιρεία ...

Πλεόνασμα
Οι λόγοι που οι εταιρίες νοικιάζουν προσωπικό δεν είναι μόνο οικονομικοί. Πολλές φορές η ενοικίαση υπαλλήλων κοστίζει περισσότερο από την απλή πρόσληψη. Όπως όμως μας εξηγεί ο Γ.Β. υπάρχουν άλλα πλεονεκτήματα για τους ενδιαφερόμενους. Ενοικιάζοντας εργαζόμενους, αλλάζει η αναλογία εργαζομένων προς τα κέρδη της επιχείρησης. Αυτό έχει σημαντικό αντίκτυπο στη μετοχή μιας εταιρίας και μπορεί να την ανεβάσει σε σχέση με τους ανταγωνιστές της.

Τέτοιου είδους τρικ είναι καθόλα νόμιμα στο μεγάλο καζίνο που λέγεται χρηματιστήριο.

Πολλά προγράμματα της ΕΕ, που δίνουν κονδύλια σε επιχειρήσεις, βάζουν σαν προϋπόθεση τον αριθμό των υπαλλήλων της εταιρίας, που πιθανόν δεν πρέπει να ξεπερνάει ένα συγκεκριμένο νούμερο. Προσλαμβάνοντας το προσωπικό που περισσεύει πάνω από αυτό τον αριθμό μέσω μιας εταιρίας ενοικίασης, εισπράττεται χωρίς πρόβλημα η επιδότηση!

Όλα αυτά τα κόλπα έχετε σκεφτεί πώς θα τα ελέγξετε κ. Παπανδρέου; Μια αναθεώρηση του νόμου δεν λύνει το πρόβλημα του εργασιακού μεσαίωνα. Εκείνο που χρειάζεται είναι η κατάργησή του και η εξασφάλιση μόνιμης και σταθερής δουλειάς για όσους εργάζονται ως νοικιασμένοι σήμερα.

Α.Λ., ενοικιαζόμενη εργαζόμενη

http://www.dea.org.gr/index.php?option=com_content&task=view&id=2310&Itemid=42
Αναδημοσίευση από Εργατική Αριστερά, 21/10/2009

Ένα σωματείο ενοικιαζόμενων εργαζόμενων γεννιέται στις τράπεζες

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΜΕ ΙΔΡΥΤΙΚΟ ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ ΣΩΜΑΤΕΙΟΥ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΤΗΝ ΕΘΝΟ-DATA*

*Η συγκρότηση Σωματείου Εργαζομένων στην Εθνο-Data, βρίσκεται στο τελευταίο στάδιο ίδρυσής του. Ήταν δύσβατος ο δρόμος για την ίδρυσή του;
-Η προσπάθεια γίνεται εδώ και δυο χρόνια, περίπου. Προσπαθήσαμε όλη την οργή και το άχτι που υπάρχει στους συναδέλφους να μην καταλήξει σε απογοήτευση αλλά να βρει μία διέξοδο δράσης και διεκδίκησης. Στις συζητήσεις μας με τους συναδέλφους δείξαμε ότι με την αλληλεγγύη και την συμπαράσταση θα «σπάσει» η απομόνωση των εργαζομένων και θα διεκδικήσουμε συλλογικά τις εργασιακές μας συνθήκες. Οργανώνοντας την αλληλεγγύης μας, για παράδειγμα, στην Κωνσταντίνα Κούνεβα δείξαμε στους συναδέλφους μας ότι ο συνδικαλισμός είναι το μόνο βοήθημα των εργαζομένων και ότι η συγκρότηση σωματείου είναι απαραίτητο όπλο ενάντια στην επισφάλεια. Από εκεί και πέρα μοιράσαμε ανακοινώσεις στο Αντιρατσιστικό Φεστιβάλ, στη ΔΕΘ, στην απεργία της Πρωτομαγιάς αλλά και μέσα στην Εθνική. Σε αυτό μας βοήθησαν και μόνιμοι συνάδελφοι της Εθνικής. Έτσι συγκεντρώθηκε ένας ικανός πυρήνας και στο τέλος ήρθε και η βοήθεια από την ΟΤΟΕ για να επιτευχθεί αυτό το εγχείρημα. Πλέον, είμαστε στο τελικό στάδιο ίδρυσης του σωματείου.
*Τα επόμενα βήματα μετά την ίδρυση του σωματείου;
-Όπως κάθε σωματείο θα υπερασπιστούμε τα δικαιώματα των εργαζομένων, που στο χώρο των ενοικιαζόμενων εργαζόμενων καταστρατηγούνται. Η εργολαβία, η ενοικίαση και ο δανεισμός εργαζομένων είναι ένα καθεστώς που εφαρμόζεται σε όλες τις τράπεζες και εμείς ευελπιστούμε να αποτελέσουμε παράδειγμα συγκρότησης σωματείων ενοικιαζόμενων σε όλους τους χώρους.
*Ποιες είναι οι διαφορετικές συνθήκες των ενοικιαζόμενων εργαζόμενων από τους μόνιμους;
-Οι συνθήκες είναι σαφώς κατώτερες από αυτές των τακτικών. Οι αμοιβές είναι κατώτερες παρ’ ότι κάνουμε την ίδια δουλειά. Είμαστε εργαζόμενοι δεύτερης κατηγορίας και ζούμε σε καθεστώς φόβου απόλυσης. Γι’ αυτό ζητάμε αλληλεγγύη από όλους τους χώρους, να στηρίξουν την κάθε προσπάθεια, τώρα που έχει ανάψει η σπίθα.

*Μέχρι σήμερα οι ενοικιαζόμενοι αποκλείονται από τα σωματεία για τυπικούς λόγους και στη λογική ότι με αυτό τον τρόπο θα «νομιμοποιήσουν» το καθεστώς ενοικίασης. Ωστόσο αυτό αποτελεί μία πραγματικότητα. Δεν είναι αντιφατική η άρνηση των σωματείων σε αυτό το φαινόμενο;
-Αυτό είναι φαρισαϊσμοί. Δηλαδή, σε μία κατάσταση που είναι υπαρκτή, κλείνουν τα μάτια και κάνουν ότι δεν την βλέπουν. Ενώ οι εργοδότες εφαρμόζουν συνέχεια προσλήψεις ενοικιαζόμενων, τα σωματεία κινούνται στη λογική ότι αν κλείσουν τις πόρτες σε εμάς θα σταματήσουν αυτήν την κατάσταση. Μία τέτοια αντιμετώπιση είναι παράλογη και τα σωματεία πρέπει να ανοίξουν τους καταλόγους και να εγγράψουν και τους ενοικιαζόμενους. Πιστεύουμε ότι όλοι οι εργαζόμενοι ενός χώρου πρέπει να υπάγονται σ’ ένα σωματείο. Αυτός είναι και ο στόχος ίδρυσης του δικού μας σωματείου. Δηλαδή να παλέψουμε την ένταξή μας στο σωματείο της Εθνικής. Ιδρυθήκαμε εν ολίγοις με σκοπό την αυτοδιάλυση και ενσωμάτωσή μας σε ένα ενιαίο σωματείο.
*Το μέλος του Σωματείου, διατηρεί την ανωνυμία του, μιας και το Σωματείο βρίσκεται ακόμα «στα σκαριά» και η απειλή της απόλυσης είναι περισσότερο επίκαιρη από ποτέ.

http://www.epohi.gr/index.php?option=com_content&task=view&id=3683
αναδημοσίευση από την εφημερίδα η Εποχή 18/10/2009

Να αντιδράσουμε σήμερα για να μην είμαστε αύριο όλοι ενοικιαζόμενοι

Το σωματείο δεν έχει ακόμα τυπικά συσταθεί, απομένει η έγκρισή του από το Πρωτοδικείο. Το δύσκολο κομμάτι όμως έχει γίνει, οι υπογραφές έχουν “πέσει” και μάλιστα “πολύ περισσότερες από όσες απαιτούνται”, λέει εργαζόμενος στην εθνοdata. Σε κάθε περίπτωση το όνομά του προτιμά να μη γίνει γνωστό για ευνόητους λόγους. Η Εθνοdata είναι θυγατρική της Εθνικής και “παρά τα όσα επίσημα απαντά ο όμιλος ότι δηλαδή είναι εταιρεία που αναλαμβάνει έργα, η αλήθεια είναι ότι πρόκειται για εταιρεία ενοικίασης. Όλοι οι υπάλληλοι λογοδοτούμε και έχουν ως προϊστάμενο κάποιον μόνιμο της Εθνικής. Ακόμα και για τις άδειες με αυτούς τις συνεννοούμαστε”.
Ο εργαζόμενος σημειώνει πως δεν πρόκειται για μια εταιρεία με τις “πλέον τραγικές συνθήκες εργασίας. Είμαστε σε καλύτερη μοίρα από άλλους χώρους. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι δεν έχουμε προβλήματα”. Το πρώτο και κύριο που κατονομάζει είναι ότι “ενώ δουλεύουμε σε κτίρια της Εθνικής, μαζί με συναδέλφους μόνιμους της Εθνικής, με προϊστάμενους της Εθνικής και κάνουμε δουλειά για την Εθνική, είμαστε σε χειρότερες συνθήκες από τους συναδέλφους. Υπογράφουμε ατομικές συμβάσεις και όχι συλλογικές ενώ πολλοί συνάδελφοι αναγκάζονται σε επαναλαμβανόμενες 6μηνες συμβάσεις, έχουμε κατά βάση χαμηλότερους μισθούς και χειρότερο ωράριο”.
Οι εργαζόμενοι της εθνοdata είναι διάσπαρτοι στα διάφορα γραφεία της Εθνικής και δεν γνωρίζονται μεταξύ τους. “Ήταν δύσκολη η προσπάθεια να μαζευτούν οι υπογραφές, να επικοινωνήσουμε μεταξύ μας. Παραπάνω από καθοριστικό ρόλο έπαιξε ο γεν. γραμματέας της ΟΤΟΕ Ζ. Πεπές που μας βοήθησε πηγαίνοντας στους χώρους εργασίας και μιλώντας με τους εργαζόμενους. Η ανταπόκριση των συναδέλφων ήταν απρόσμενα θετική. Υπάρχει βέβαια το γενικό αρνητικό κλίμα, η απαξίωση, οι συνθήκες ανασφάλειας.
Ο κόσμος φοβάται να βγει μπροστά μήπως έχει αντίποινα. Είναι αναμενόμενες αντιδράσεις αλλά είναι θετικό ότι οι υπογραφές μαζεύτηκαν με το παραπάνω και θα μπορούμε να μιλήσουμε πιο απελευθερωμένα μεταξύ μας”. Κλείνοντας τη συζήτηση, ζήτησε να κάνει άλλη μια δήλωση. “Πρέπει οι ενοικιαζόμενοι να αντιδράσουμε σήμερα που οι συνθήκες με τον ένα ή τον άλλο τρόπο το επιτρέπουν. Οι μόνιμοι εργαζόμενοι πρέπει να σταθούν δίπλα μας. Διότι η επόμενη μέρα μπορεί να μας κάνει όλους ενοικιαζόμενους”.

http://www.avgi.gr/ArticleActionshow.action?articleID=499989
Αναδημοσίευση από εφημερίδα Η ΑΥΓΗ, 24/10/2009

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΠΑΡΑΙΤΗΣΗΣ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΗ ΤΗΣ ΠΑΣΚΕ & ΓΡΑΜΜΑΤΕΑ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΩΝ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΟΣ (ΕΑΚ) ΚΕΝΤΡΟΥ ΜΗΧΑΝΟΓΡΑΦΗΣΗΣ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ - ΠΑΡΑΙΤΗΣΗ

Συνάδελφοι,
Πολλές φορές έχω επισημάνει και στον Σύλλογο και προς όλους το σοβαρό πρόβλημα που αντιμετωπίζει το ΚΜ και την σταδιακή απαξίωση που υφίσταται.

Το αχαλίνωτο outsourcing χαρίζει εργασίες και τεχνογνωσία σε εταιρείες.

Η απουσία προσλήψεων σε μόνιμο προσωπικό οδηγεί σε διακοπή της συνέχειας, σε γνώσεις, εμπειρία και εξειδίκευση του προσωπικού. Άλλωστε σε λίγο, στελέχη θα έχουμε, υπαλλήλους δεν θα έχουμε ή μάλλον ενοικιαζόμενους υπαλλήλους θα έχουμε, ο αριθμός των οποίων αυξάνεται συνεχώς. Βέβαια μετά από δύο – τρεις εθελούσιες ούτε στελέχη θα έχουμε, αλλά μην ανησυχείτε γι αυτό υπάρχουν οι εταιρείες.

Οι κύριοι Διευθύνων Σύμβουλος, Γενικός Διευθυντής και Βοηθός Γεν. Διευθυντή με συνέπεια και αγόγγυστα εργάζονται για την ολοκλήρωση όλων αυτών που αναφέρουμε. Άλλωστε γι αυτό και προχωρούν σε τοποθετήσεις στελεχών μόλις δέκα μέρες !!! προ των εκλογών και γι αυτό πιέζουν τις υπηρεσίες να επισπεύσουν τα χρονοδιαγράμματα υλοποίησης εργασιών και προγραμμάτων. Βέβαια έχουν κάνει καλή δουλειά και στη δημιουργία όλων εκείνων των στελεχών που βοηθούν στη υλοποίηση όλου αυτού του σχεδιασμού. Για όλους τους υπολοίπους συναδέλφους ο ρόλος που τους επιφυλάσσουν είναι του βωβού χειροκροτητή σε φιέστες εγκαινίων και του τροχονόμου των εταιρειών.

Συνάδελφοι,
Οι αγώνες, το ήθος και η αξιοπρέπεια μου δεν μου επιτρέπουν τίποτε άλλο πια, παρά να παραιτηθώ.

Ελπίζω η ενέργεια μου αυτή, να ξυπνήσει συνδικαλιστές και εργαζόμενους, για να αντιδράσουν όπως αξίζει στην ιστορία αγώνων των εργαζομένων στην Εθνική, για να σταματήσει η απαξίωση ενός ιδιαίτερα σημαντικού κομματιού της τράπεζας και να περισώσουμε ό,τι μπορεί να περισωθεί.

Ο Γραμματέας της ΕΑΚ
Κ. Μαυραγάνης

Συμμετέχουμε στο συλλαλητήριο στην Δ.Ε.Θ.

Η οικονομική κρίση δεν φαίνεται να υπακούει στα μέτρα της κυβέρνησης, η ανεργία αυξάνεται με γρήγορους ρυθμούς και όλο και περισσότεροι εργαζόμενοι αναγκάζονται να αποδεχτούν επισφαλείς και αναξιοπρεπείς εργασιακές σχέσεις. Χιλιάδες βρίσκονται εγκλωβισμένοι σε μια θέση εργασίας για την οποία πρέπει να καταβάλλεται μηνιαίως το αντίστοιχο αντίτιμο στον εργολάβο, την εταιρεία παροχής απασχόλησης ή την δανείστρια εταιρεία.

Ο νόμος 2956/2001 νομιμοποίησε μια κατάσταση που υπήρχε και νωρίτερα, αλλά πήρε ακόμα μεγαλύτερες διαστάσεις. Εργαζόμενοι με δύο αφεντικά βρίσκονται να εργάζονται με χειρότερους όρους δουλειάς σε σχέση με συναδέλφους τους που έχουν προσληφθεί κανονικά από τον πραγματικό εργοδότη.
Είναι οι πρώτοι που θα απολυθούν χωρίς να τους δοθεί καμία εξήγηση. Αν η εταιρεία στην οποία εργάζονται βρει πιο συμφέρουσα προσφορά από άλλον εργολάβο, αντικαθίστανται χωρίς δεύτερη σκέψη. Και όπως δυστυχώς ήρθε στο φώς μετά από τα δύο θανατηφόρα ατυχήματα μέσα σε ένα μήνα στη Λάρκο, οι εργολάβοι ενδιαφέρονται μόνο για το κέρδος και δεν παίρνουν ούτε τα απαραίτητα μέτρα ασφαλείας.

Επίσης οι ενοικιαζόμενοι εργαζόμενοι αφού κάνουν όλη την δουλειά τους εξυπηρετεί να είναι και αόρατοι. Σε σχετικές επερωτήσεις στη Βουλή για το θέμα των ενοικιαζομένων οι Τραπεζίτες, είναι τόσο καλοί στο μέτρημα όταν πρόκειται για λεφτά αλλά, τα χάνουν όταν είναι να μετρήσουν κεφάλια. Η Διοίκηση της Εθνικής αναφέρει ότι απασχολεί μόνο έναν αριθμο εργαζομένων από θυγατρική της εταιρεία και ξεχνάει τουλάχιστον άλλες έξι εταιρείες μέσω των οποίων απασχολεί προσωπικό.

Αόρατοι όμως είμαστε και για τα συνδικάτα του χώρου. Δεν βλέπουν ότι το κοινό συμφέρον των εργαζομένων είναι να παλεύουν ενωμένοι και κάνουν τους ανήξερους για το γεγονός ότι σε αυτό το χώρο οι συνδικαλιστικές ελευθερίες είναι ανύπαρκτες.Ζητάμε την υποστήριξη της ΓΣΕΕ, της ΟΤΟΕ και όλων των συνδικαλιστικών φορέων στην προσπάθειά μας να χτυπήσουμε το απεργοσπαστικό τρύκ της εργοδοσίας. Χρειάζεται να είναι όλοι οι εργαζόμενοι ενωμένοι ενάντια στα σημεία των καιρών που υπαγορεύουν την λογική του «διαίρει και βασίλευε» ανάμεσα στους εργαζομένους.

Φοβόμαστε πολύ τα νέα «ειλικρινή και σκληρά σχέδια αντιμετώπισης της οικονομικής κρίσης» που θα εξαγγελθούν στην Διεθνή Έκθεση της Θεσσαλονίκης. Υποψιαζόμαστε ότι πάλι αυτοί που δεν έχουν καμία ευθύνη θα κληθούν να πληρώσουν τα σπασμένα.
Θυμώνουμε για την ανικανότητα ή αδιαφορία (;) να σβήσουν τις φωτιές που καίνει τα δάση και αφανίζουν το οξύγονο που αναπνέουμε. Τίποτα όμως δεν πρόκειται να αλλάξει αν δεν βρεθεί κάποιος να τους σταματήσει, αν δεν βρούν καμία αντίσταση.

Είναι επείγον να βγούμε στους δρόμους και να επιβάλουμε το σεβασμό στα εργατικά δικαιώματα: να σταματήσουμε τις απολύσεις, να υπερασπίσουμε τους μισθούς, να εμποδίσουμε την ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων.
“Οι μεγάλοι μας φαίνονται μεγάλοι μόνο και μόνο γιατί είμαστε πεσμένοι στα γόνατα. Ας σηκωθούμε όρθιοι!”
Συμμετέχουμε στο συλλαλητήριο στη Δ.Ε.Θ
Σάββατο 5/9/2009